Op 1 augustus begint volgens het Keltische jaarwiel de oogsttijd. Dit jaarfeest heet Lammas of Lughnasadh en is het eerste van drie oogstfeesten. Daarna volgen Mabon en Samhain.
Als je om je heen kijkt, zie je eigenlijk meteen waarom dit feest juist nu valt. De eerste appels kleuren, bramen zijn rijp en in de moestuin kan volop geoogst worden. De zomer is nog niet voorbij, maar de natuur laat wel zien dat de eerste opbrengst binnen is.
Vroeger was dat een belangrijk moment. Er werd stilgestaan bij de eerste oogst van het graan. Er werd brood gebakken van het nieuwe meel en er was dankbaarheid voor wat het land had gegeven. Want een goede oogst betekende voedsel voor de maanden die zouden komen.
In de Keltische traditie is dit feest verbonden met Lugh. Een god die werd geassocieerd met vakmanschap, talent en de zon. Rond Lammas werd niet alleen de oogst gevierd, maar ook alles wat door liefdevolle aandacht en tijd is gegroeid.
Dat vind ik misschien wel het mooie aan dit jaarfeest.
We zijn vaak alweer bezig met wat er nog moet. Maar Lammas nodigt uit om eerst eens achterom te kijken. Niet om stil te blijven staan, maar om te zien wat er al gegroeid is.
Dat hoeft niet alleen over de moestuin te gaan.
Misschien heb je eindelijk een keuze gemaakt waar je al maanden tegenaan hikte. Misschien ben je beter voor jezelf gaan zorgen. Of misschien heb je ontdekt dat je iets kunt waarvan je een jaar geleden nog dacht dat het niets voor jou was.
Ook dat is oogst.
Lammas herinnert mij eraan dat de natuur haar eigen ritme heeft. Er is een tijd om te zaaien, een tijd om te groeien en een tijd om te oogsten. Alles tegelijk willen werkt daar niet in.
Misschien is dat wel de grootste les van dit jaarfeest.
Sta even stil bij wat er al is. Bedank de aarde voor alles wat ze geeft. En geniet van de eerste oogst, hoe groot of klein die ook is🌿
Ik heb hier ook een fijne audio bij opgenomen. Voor als je hier zelf even de tijd voor wilt nemen.
Reactie plaatsen
Reacties