Mabon, het tweede oogstfeest
Rond 22 of 23 september is de herfstequinox. Dag en nacht zijn dan ongeveer even lang en daarna worden de dagen weer steeds korter.
Op het jaarwiel hoort daar Mabon bij. Het tweede oogstfeest, na Lammas en vóór Samhain.
En eerlijk, als je nu buiten kijkt, snap je eigenlijk meteen waarom.
De appels en peren zijn rijp. Kastanjes vallen uit de bomen. De eerste bladeren verkleuren. In de tuin staat nog van alles, maar je voelt gewoon dat het seizoen aan het draaien is.
Vroeger was dit natuurlijk een belangrijk moment. De oogst werd binnengehaald en er werd gekeken wat er was. Wat ligt al op de zolder of in de kelder? Wat moet nog geoogst worden? En is er genoeg voor de winter?
Best een ander leven dan nu.
Maar dat even kijken naar wat er al is, dat is nog steeds mooi.
Niet alweer meteen door naar het volgende. Gewoon eens zien wat de afgelopen tijd je gebracht heeft.
Misschien heb je iets afgerond. Een keuze gemaakt waar je al een tijdje tegenaan zat te hikken. Iets geleerd. Of juist ontdekt dat iets helemaal niet meer bij je past.
Ook dat is oogst.
En dan die naam Mabon
Die komt uit oude Welshe verhalen en wordt verbonden met Mabon ap Modron, de zoon van Modron.
Volgens het verhaal wordt hij als baby bij zijn moeder weggehaald. En daar begint dus een heel avontuur.
Hij wordt jarenlang vermist en pas veel later gaan ze naar hem op zoek. Daarbij komen ze steeds bij een ouder dier terecht dat misschien meer weet. Eerst de merel, dan het hert, daarna de uil, de arend en uiteindelijk de zalm.
En die zalm weet waar Mabon zit.
Hij blijkt opgesloten te zijn en wordt uiteindelijk bevrijd.
Best een verhaal dus.
De naam Mabon is trouwens pas veel later gebruikt voor het feest rond de herfstequinox zoals we dat nu op het jaarwiel kennen.
Wat ik zelf ook mooi vind aan dit moment, is dat het echt zo’n kantelpunt is.
Net als bij Ostara zijn dag en nacht ongeveer even lang.
Alleen gaan we nu de andere kant op.
In het voorjaar wordt het steeds lichter. Nu wordt het juist weer eerder donker.
En dat merk je buiten aan alles. Niet alleen aan het licht, maar ook aan het tempo. Het wordt rustiger. Minder uitbundig. Alsof de natuur langzaam een beetje terugschakelt.
Wil je Mabon ook vieren?
Dat kan vrij simpel.
Ga naar buiten. Kijk wat er nu te vinden is. Neem wat kastanjes, noten of mooie bladeren mee. Kook iets warms. Zet iets van buiten op tafel.
Of stel jezelf gewoon eens drie vragen:
Wat heb ik geoogst?
Waar ben ik dankbaar voor?
En wat hoef ik niet mee te nemen de winter in?
Meer hoeft het eigenlijk niet te zijn.
Een heel fijne Mabon 🍂
Reactie plaatsen
Reacties